Ik heb een broertje van 7 die heeft kanker. Het is 3 jaar geleden dat hij ziek werd. Hij kreeg kanker in zijn nier. Later zat het ook in zijn long. Hij is een tijdje beter geweest, maar nu is het opnieuw begonnen.
Hij moet heel veel chemo kuren. En dat is natuurlijk heel erg naar voor hem. Ook voor mij, want het is niet leuk om hem steeds zo beroerd te zien en ook niet de andere kinderen die in de zaal liggen. Ik vind het zelf verschrikkelijk want je mist je ouders heel erg en dan iedere dag op bezoek is best een eind rijden van waar ik woon. Daar wordt je natuurlijk heel erg moe van. Je raakt er uitgeput door en hebt soms slapeloze nachten. Omdat je natuurlijk je broertje en je ouders heel erg mist. Gelukkig zijn er wel mensen voor mij. Bijvoorbeeld Oma en Opa en vrienden van mijn ouders. Daar mag ik weleens blijven logeren en daar verwennen ze mij. Het is zo fijn om dan ook eens heel veel aandacht te krijgen.Meisje van 10 jaar