Terug
Het hele gezinsleven veranderde.....10 januari 2006
'Marieke was jarenlang ziek. Anna, de zus van Marieke, vertelt hoe dat voor haar was: "Het hele gezinsleven veranderde....".
Je zusje Marieke is lang ziek geweest, wat had ze eigenlijk?
Nu is Marieke op alle fronten volledig genezen verklaard, maar ze is een jaar of tien erg ziek geweest door o.a. een vorm van ME en hypoglykemie waardoor ze niet meer in staat was naar school te gaan, vriendschappen te onderhouden, et cetera, eigenlijk was ze na verloop van tijd amper in staat überhaupt íets te doen. Toen de lichamelijke klachten verdwenen raakte ze geestelijk in de knoop en belandde met een psychose in een psychiatrisch ziekenhuis.
Wat veranderde er daardoor voor jou?
Het hele gezinsleven veranderde. Door de jaren heen waarin het steeds slechter ging met mijn zusje werd het onmogelijk dingen met z’n vieren te ondernemen. Ook het sociale leven van mijn ouders raakte in het slop, vakanties en feestdagen werden lastig en ikzelf kon (toen ik eenmaal op mezelf woonde) niet meer ‘thuis’ langskomen wanneer ik dat wilde. Alle afspraken waren afhankelijk van de fase waarin Marieke op dat moment verkeerde.
Hoe gingen je ouders, het ziekenhuispersoneel en anderen met jou om?
Mijn ouders en ik hebben altijd heel goed over alles kunnen praten waardoor we in elk geval allemaal ons ei kwijt konden. Ook hulpverleners rondom mijn zusje (psychiaters e.d.) waren erg geïnteresseerd en begaan met mijn situatie. Er werd regelmatig gevraagd of ik ook mijn verhaal wilde doen, vaker nog dan ik er zelf behoefte aan had.
Mijn omgeving was echt altijd erg belangstellend en begripvol, ik kon er prima met iedereen over praten. Maar omdat ik het er thuis al zoveel over had, had ik niet erg de behoefte om er ook met andere mensen over te praten. Ik wilde er dan liever gewoon even niet aan denken.
In hoeverre heeft dit alles je gevormd?
Ik ben me door de ziekte van Marieke en de hele gezinssituatie eromheen wel meer bewust geworden van het belang van een goede gezondheid en ik ben –nog meer dan vroeger– blij met kleine dingen. Ik merk dat ook aan mijn ouders. Wel schiet ik onredelijk snel in de stress als ik het gevoel krijg dat er iets niet goed gaat met mijn zusje, ik moet er namelijk niet aan denken dat alles weer opnieuw begint. en iedereen te laten lachen. Ondanks dat mijn ouders en zusje altijd voor me klaarstaan en ik alles bij ze kwijt kan, wil ik hen nog altijd zo min mogelijk opzadelen met ‘problemen’, want die hebben we de afgelopen jaren genoeg gehad!
Januari 2006
Interview door: Marijke Toorman
Dit interview is geplaatst in de 2e nieuwsbrief van het Project Broers en Zussen in de Spotlights!