Terug
Altien vertelt over haar broer06 januari 2006
Dit gaat over mijn broertje die verstandelijk gehandicapt is.
Hij heeft PDD-NOS, ADHD,licht autistisch,en heeft een lichte vorm van epilepsie.
Het begon allemaal op de basisschool. Mijn broertje leefde erg veel in zijn eigen wereld, mensen om hem heen deden hem eigenlijk niks. Hij zat in groep 1 en wij wisten verder nog niks.
Zodra hij naar groep 2 ging, begonnen ze toch dingen te vermoeden, hij deed z'n eigen ding, leren deed 'm niks, hij wou spelen. Op zich niet iets om meteen wat achter te zoeken. Ze wachtten gewoon af. Totdat hij in groep 3 kwam, hij snapte niks van taal/rekenen, hij kon de link gewoon niet leggen. Zo hebben we besloten dat hij naar het speciaal onderwijs ging. En hier bleek inderdaad dat er meer met hem aan de hand was, maar wat dat was nog steeds de grote vraag. Hij had nu niet alleen een leerachterstand, hij werd ook agressief naar andere mensen. Zo sloeg hij kinderen op school, spuugde op leraren. Er waren toen zoveel vraagtekens, hoe kan dit kind dit doen.
Hij is toen onderzocht...daaruit bleek eerst dat hij gewoon slecht kon leren. Maar zijn gedrag veranderde zodanig erg, dat wij ons toch afvroegen, hoe kan dit.
Zo volgden er nog meer onderzoeken, en uiteindelijk bleek dat ie verstandelijk gehandicapt was.
In die tijd toen ik dat hoorde, was ik een jaar of 11, maar ik begreep al dondersgoed wat zoiets inhield, en was er ook altijd heel erg mee bezig.
Totdat ik een jaar of 13 was, toen begon het pas echt op me in te werken...ik heb een gehandicapt broertje...waarom...ik heb een moeilijke tijd achter de rug gehad. Vaak afgevraagd, waarom hij het moest hebben en ik niet, ik was toch de 1e die op de wereld kwam, en niet hij...nu heb ik het geaccepteerd.
Naarmate mijn broertje ouder werd, begon zijn gedrag ook erger te worden, hij zei zo maar kwetsende dingen tegen mensen, bijv.wat ben jij een dom wijf, of je bent lelijk, je ziet er niet uit, je bent een klootzak etc. Alles wat in hem op kwam zei hij gewoon, terwijl wij dat voor ons zouden houden.
Zo volgden er meer onderzoeken, zijn gedrag was niet meer normaal..
Hij maakte ruzie met iedereen, bedreigde mensen, zo ook mij en mijn moeder en dat ging er soms heftig aan toe, bijv met messen dreigen, met voorwerpen gooien, ik heb vaak onder de blauwe plekken gezeten door het vele slaan en schoppen van hem. Mijn vader was de enige die hem nog aankon.
Na die onderzoeken kwam naar voren, dat ie niet alleen verstandelijk gehandicapt was, maar ook pdd nos had, en adhd, autistisch. Dit viel allemaal erg zwaar.
Hij had regelmaat nodig in zijn leven,van minuut tot minuut maar dat konden wij hem niet bieden...thuis konden we hem niet meer handhaven..met vele mensen gesproken. En uiteindelijk kwam de beslissing hij moet uit huis geplaatst worden...wat was dat verschrikkelijk, zo pijnlijk. Het was een emotionele periode.
Toen kwam de dag hij werd uit huis geplaatst, deels opgelucht, omdat hij nu de begeleiding kreeg, die bij hem pastte. Het was beter voor ons allemaal. Zo kregen wij ook eindelijk rust in ons leven.
Maar toch hoe moeilijk het ook was om met hem te leven, ik miste hem. Er was zo ineens zo`n leegte in huis. Geen vervelend broertje meer....geen ruzie meer bijna..
Ze hadden een paar jaar geleden weinig hoop voor mijn broertje, ze zeiden hoe ouder hij gaat worden hoe erger zijn gedrag zal worden, hij kon zelfs op het verkeerde pad komen, dat deed zo`n pijn omdat te horen.
En nu, hij is 3 jaar uit huis, en het gaat hartstikke goed...beter dan ooit. Hij is er alleen maar vooruit gegaan, hij komt nog elk weekend thuis, en bijna nooit hebben we ruzie, hij denkt nu ook meer na bij de dingen die hij zegt. Hij probeert nu voor z`n gevoelens uit te komen. Een paar jaar geleden zou hij nooit hebben gezegd, van ik mis jou, en je bent een lieve zus..of een kaartje sturen... Al die kleine dingen die doen je zo goed!
We hebben lang moeten vechten, maar het gaat nu goed.
En de mensen die hem begeleiden, en die hem ook geholpen hebben die ben ik echt heel dankbaar!
Dit was een half jaar geleden toen ik het schreef, inmiddels is mijn broertje de verkeerde kant op gegaan.
Hij is voor korte tijd over geplaatst naar een andere instelling waar hij een betere behandeling krijgt die gebaseerd is op hem.
Binnen nu en een paar maand wordt hij over geplaatst.
Altien